Το γινάτι βγάζει… Τραμπ

Μετά την απόπειρα δολοφονίας σε βάρος του Τραμπ το περασμένο Σαββατοκύριακο, δημιουργήθηκαν νέα δεδομένα στην κούρσα προς τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου.

Το αποτέλεσμα ασφαλώς δεν έχει κριθεί, ωστόσο, αυτή τη στιγμή ο πρώην πρόεδρος προβάλλει ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί. Κυρίως λόγω του εκλογικού συστήματος, όπου η σχεδόν δεδομένη νίκη του οποίου δημοκρατικού υποψηφίου απέναντι στον Τραμπ σε εθνικό επίπεδο δεν σημαίνει οριστική επικράτηση.

Αυτή τη στιγμή οι εκλογολόγοι εντοπίζουν έξι κρίσιμες πολιτείες, οι εκλέκτορες των οποίων θα κρίνουν τον τελικό νικητή και ως προς τούτο δεν ήταν τυχαία η επιλογή του Τζέι Ντι Βανς, ως υποψήφιου αντιπροέδρου, διότι προέρχεται από την ευρύτερη περιφέρεια τριών εξ αυτών των πολιτειών και μάλιστα φαίνεται να έχει μεγάλη απήχηση στους βετεράνους, η κινητοποίηση των οποίων θα μπορούσε να δώσει τη νίκη στον Τραμπ.

Στην κινητοποίηση βρίσκεται ένα από τα προβλήματα των Δημοκρατικών: κατά πόσο δηλαδή μπορούν να συσπειρώσουν τους αναποφάσιστους εναντίον του Τραμπ και όχι απαραίτητα υπέρ του δημοκρατικού υποψηφίου, αλλά και αν το πρόσωπο, που στην πολιτική παίζει πάντα ρόλο, θα πρέπει να αλλάξει ώστε να υπάρξει η μεγαλύτερη το δυνατόν κινητοποίηση.

Γιατί είναι αλήθεια ότι μεγάλο μέρος των Δημοκρατικών (περίπου τα 2/3), πολλώ δε μάλλον των αναποφάσιστων, δεν πιστεύει ότι ο Τζο Μπάιντεν θα είναι σε θέση να ασκήσει με επάρκεια τα καθήκοντά του για ακόμη μία τετραετία. Και προκειμένου να τους καθησυχάσει, ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη σύγχυση με δηλώσεις του τις τελευταίες μέρες, που δείχνουν ότι για πρώτη φορά ίσως να σκέφτεται σοβαρά την απόσυρση του. Μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο, λοιπόν, δήλωσε ότι θα αποσυρθεί αν κάποιος γιατρός του έλεγε ευθέως ότι πάσχει από κάποια πάθηση, ας πούμε άνοια, ενώ παράλληλα ισχυρίστηκε ότι αν δεν τα καταφέρει στη διάρκεια της δεύτερης θητείας του θα παραδώσει τα ηνία στην Καμάλα Χάρις.

Ενδεχομένως να πρόκειται για εκ μέρους του απόπειρα να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, αλλά οπωσδήποτε δείχνει ότι οι πιέσεις που δέχεται, αν δεν πιάνουν τόπο, αν μη τι άλλο, τον βάζουν σε δεύτερες σκέψεις. Η εικόνα του στο debate αλλά και κατόπιν αυτού είναι μάλλον αποκαρδιωτική και δείχνει έναν άνθρωπο με δυσκολία στην κίνηση αλλά και την αντίληψη.

Ανάμεσα στα πρόσωπα που θα μπορούσαν να τον επηρεάσουν είναι η Νάνσυ Πελόζι, η οποία σύμφωνα με ρεπορτάζ του CNN φέρεται να του είπε ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως χάνει από τον Τραμπ, ωστόσο καθοριστικότερος είναι ο ρόλος της οικογένειας του, της συζύγου του αλλά και του ιδίου. Η ιρλανδική καταγωγή του συνεπάγεται ένα πεισματάρη πολιτικό, για το καλό ή το κακό, ενώ και τα μέλη της οικογένειας του φαίνεται πως στηρίζουν την υποψηφιότητά του. Προκύπτει βέβαια το ερώτημα κατά πόσο κάποιος άλλος υποψήφιος, συμπεριλαμβανομένης της Καμάλα Χάρις, θα ήθελε υπό τις παρούσες συνθήκες και μόλις 110 ημέρες πριν τις εκλογές να αναλάβει μία αποστολή που μπορεί να μην είναι ακριβώς αυτοκτονίας αλλά πάντως ενέχει πολύ μεγάλο βαθμό δυσκολίας, μη έχοντας τον απαραίτητο χρόνο να συστηθεί πολιτικά στους συμπατριώτες του. Ενώ μπορεί να επιλέξει την ήττα του Μπάιντεν, ώστε να έχει τον χρόνο να προετοιμαστεί και να βρεθεί απέναντι στον ρεπουμπλικανό υποψήφιο το 2028.

Αν, πάντως, ο Μπάιντεν σκέφτεται την υστεροφημία του αλλά και το καλό της χώρας του θα πρέπει να αποχωρήσει από την προεδρική κούρσα, κάτι που θα ήταν χρήσιμο να έχει πράξει εδώ και μήνες. Γιατί το αποτύπωμα της προεδρίας του είναι μεν θετικό, μάλιστα σε αρκετά επίπεδα οι πολιτικές του ήταν πιο αποτελεσματικές από αυτές του Ομπάμα, εντούτοις θα χρεωθεί εξ’ ολοκλήρου ενδεχόμενη ήττα στις επικείμενες εκλογές. Όχι λόγω περιορισμένων ικανοτήτων, αλλά εξαιτίας της εμφανούς και αντικειμενικής αδυναμίας ορθής άσκησης των καθηκόντων του, πολύ περισσότερο για ακόμη τέσσερα χρόνια.

Τελικά, το γινάτι του προέδρου (και της οικογένειας του) πιθανόν να βγάλει…Τραμπ, αλλά και το…μάτι των Ευρωπαίων και άλλων εταίρων των ΗΠΑ.