Αύριο η κηδεία του Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου
Αύριο Τρίτη 9 Φεβρουαρίου, στη 1 μετά το μεσημέρι, θα γίνει η κηδεία του Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου, από το Κοιμητήριο του Κόκκινου Μύλου, στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ένας από τους σημαντικότερους μελετητές και διανοητές της φιλοσοφίας, μια μεγάλη προσωπικότητα του νεότερου ελληνισμού, πέθανε σε ηλικία 103 χρόνων.
Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1913 και με την καταστροφή της εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στην Αθήνα. Αποφοίτησε από το Πρώτο Γυμνάσιο Αθηνών με βαθμό ακέραιο άριστα, ενώ ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές σπουδές του εργαζόμενος.
H διδακτορική διατριβή του εγκρίθηκε με βαθμό άριστα παμψηφεί. Δίδαξε Φιλοσοφία του Δικαίου και Φιλοσοφία γενικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο Νανσί (Nancy) της Γαλλίας και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ήταν ξένος εταίρος της Pουμανικής Aκαδημίας και της Aκαδημίας της Mασσαλίας.
Διετέλεσε δύο φορές Yπουργός Παιδείας, το 1989 στην κυβέρνηση Γρίβα και το 1990 στην κυβέρνηση Zολώτα. Έχει τιμηθεί με ανώτερες διακρίσεις από τους Προέδρους της Δημοκρατίας Eλλάδος, Γαλλίας και Iταλίας. Έγινε πρόεδρος της Aκαδημίας Αθηνών το 1993.
Έχει συγγράψει 32 βιβλία φιλοσοφίας, φιλολογίας, ιστορίας και πολιτικής, με κορυφαίο τη Φιλοσοφία του Δικαίου, όπου αναπτύσσεται ο κλάδος της φιλοσοφίας πραξιολογία και με βάθρο αυτή θεμελιώνεται και αναδιαρθρώνεται το σύστημα του δικαίου. Eξαίρετα είναι και τα έργα του για τον Πλάτωνα και τον Aριστοτέλη, καθώς και όσα πραγματεύονται σύγχρονα μείζονα προβλήματα, σχετικά με τους κινδύνους για την επιβίωση του ελληνικού έθνους ή και της ανθρωπότητας, όπως τα Eλληνικά (1998), Eπίμαχοι θεσμοί και άλλα θέματα (1987).
Άλλα αυτοτελή έργα του είναι τα Φιλοσοφίας Eγκώμιον (1999), Περί προσώπων και θεσμών (2000), Φήμη απόντων (1995), Φιλοσοφία και Θεωρία του Πολιτισμού (2001), όπως και τα ξενόγλωσσα Grece 1821-1971 (1973), Etudes sur la liberte (1974), Aristote sur la famille et la justice (1983), Philosophy of History in Ancient Greece (1991), La philosophie politique de Platon (1997).
Παυλόπουλος: Εθνική μας κληρονομιά η μνήμη και το έργο του
«Η μνήμη του και το έργο του συνιστούν πραγματική εθνική μας κληρονομιά», αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος για τον θάνατο του ακαδημαϊκού Κωνσταντίνου Ι. Δεσποτόπουλου, επισημαίνοντας ότι υπήρξε κορυφαίος πνευματικός ταγός της εποχής μας, με διεθνή και, κυρίως, ευρωπαϊκή ακτινοβολία.
«Γνήσιος εκπρόσωπος και εκφραστής του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος υπηρέτησε, με απαράμιλλη συνέπεια και με παράδειγμα τον ίδιο τον βίο του, τις βασικές του σύγχρονες παρακαταθήκες, ήτοι τον Πολιτισμό και την Δημοκρατία», σημειώνει ο κ. Παυλόπουλος.
Τσίπρας: Μεγάλη απώλεια για την Ελλάδα των γραμμάτων και του πολιτισμού
«Το επιστημονικό του έργο, που τον καθιστά ξεχωριστή μορφή του ελληνικού πνεύματος, συμβαδίζει με την σημαντικότατη συνεισφορά του στην Εθνική Αντίσταση και στην υπόθεση των δημοκρατικών και κοινωνικών αγώνων της πρόσφατης ιστορίας μας. Ο θάνατός του είναι μια μεγάλη απώλεια για την Ελλάδα των γραμμάτων και του πολιτισμού. Εκφράζω τα συλλυπητήριά μου στους οικείους του» αναφέρεται σε δήλωση του ο Πρωθυπουργός.
Βούτσης: Ενας από τους σημαντικότερους μελετητές και διανοητές της φιλοσοφίας
«Μεγάλη απώλεια για την Ελλάδα αποτελεί ο θάνατος του σπουδαίου αντιστασιακού, πανεπιστημιακού και ακαδημαϊκού, Κωνσταντίνου Δεσποτόπουλου» αναφέρεται σε ανακοίνωση του Προέδρου της Βουλής.
«Πρόκειται αδιαμφισβήτητα για έναν από τους σημαντικότερους μελετητές και διανοητές της φιλοσοφίας, με ευρωπαϊκή και διεθνή ακτινοβολία, που σφραγίζει με το έργο που αφήνει πίσω του την πολιτιστική ιστορία του νεότερου ελληνισμού.Ηγετικό στέλεχος του ΕΑΜ, με έντονη αντιστασιακή δράση, πρωτοστάτησε με το σπινθηροβόλο πνεύμα του και την απαράμιλλη πένα του στους αγώνες για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας και της δημοκρατίας κατά τη νεότερη ιστορία μας.».
O Υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς σημειώνει ότι «αφήνει πίσω του ένα πολυσχιδές ερευνητικό και επιστημονικό έργο, από το οποίο ξεχωρίζει η συμβολή του στη Φιλοσοφία του Δικαίου, καθώς και στη μελέτη της πολιτικής φιλοσοφίας του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη. Ως αθάνατη παρακαταθήκη, αφήνει επίσης το απαράμιλλο ήθος και την παραδειγματική του στάση ως πνευματικός άνθρωπος και δημοκρατικός πολίτης. Για την αντιστασιακή δράση του συνονόματου εξαδέλφου και του δίδυμου αδελφού του οδηγήθηκε στη Μακρόνησο, καθώς «απάδει εις τον φιλόσοφον» να υπογράφει εξευτελιστικές δηλώσεις και να αποκηρύσσει θεωρίες και ανθρώπους, όπως ζητούσε το ελληνικό μετεμφυλιακό κράτος».
«Αποχαιρετούμε έναν από τους τελευταίους μεγάλους διανοουμένους και πανεπιστημιακούς δασκάλους της μεταπολεμικής γενιάς που με τον στοχασμό και την πράξη του δίδαξε δημοκρατικό ήθος», τονίζει ο Υπουργός Παιδείας. Όπως σημειώνει ο Νίκος Φίλης «αποχαιρετούμε έναν πλατωνιστή, που αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας και παρέμεινε στο κολαστήριο της Μακρονήσου συμμεριζόμενος τις διώξεις και την ηθική ποιότητα της γενιάς της Εθνικής Αντίστασης. Έναν διαλλακτικό ενεργό πολίτη που όμως υπερασπίστηκε με αδιαλλαξία την κοινωνική και ατομική αξιοπρέπεια».
Μητσοτάκης: Υπηρέτησε με ξεχωριστή αφοσίωση την πνευματική, πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας
«Ο Κωνσταντίνος Ι. Δεσποτόπουλος υπήρξε ένας σπουδαίος ακαδημαϊκός δάσκαλος, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες διανοητές και μελετητές της φιλοσοφίας. Υπηρέτησε με ξεχωριστή αφοσίωση την πνευματική, πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας», δήλωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
«Απέδειξε στην πράξη ότι ένα δημιουργικό μυαλό δεν περιορίζεται από τη βιολογική ηλικία. Αφήνει πίσω του πλούσιο επιστημονικό έργο, παρακαταθήκη για τις νεότερες γενιές. Η απώλεια του είναι μεγάλη. Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του», ανέφερε ο πρόεδρος της ΝΔ.
Σε δήλωση της η Φώφη Γεννηματά υπογραμμίζει «η Ελλάδα ολόκληρη, όλος ο Λαός μας, αποχαιρετούν με θλίψη τον Δεσποτόπουλο. Η προσφορά του στα γράμματα είναι ογκώδης. Ήταν από τους πλέον έντιμους πολιτικούς στοχαστές. Και δεν απέφυγε ποτέ του τα πρακτικά διλλήματα. Παρών σε όλες τις φάσεις της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας. Και στις τραγικές στιγμές της. Αυτοεξορίστηκε στα χρόνια της δικτατορίας για να διασώσει την ακαδημαϊκή του αξιοπρέπεια. Παρών στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όταν η συνείδησή του και οι καιροί τον καλούσαν. Παρών ακόμα και σε εκείνες τις φάσεις και στιγμές της εντελώς πρόσφατης ελληνικής ιστορίας όταν πολλοί άλλοι, σιώπησαν. Ακμαίος Έλληνας πολίτης μέχρι το τέλος της ζωής του. Ενεργός ευρωπαίος πολίτης όταν οι σειρήνες του λαϊκισμού επιχειρούσαν να επιβάλουν σιωπή. Θα είναι παρών μαζί μας σε όλες τις μάχες και τους αγώνες των δημοκρατικών πολιτών».
Το ΚΚΕ εκφράζει τη θλίψη του και σημειώνει σε ανακοίνωση του «από οικογένεια προσφύγων από τη Μικρά Ασία, συνδύασε στη ζωή του το ακαδημαϊκό έργο με την πλούσια δράση. Συμμετείχε στην ΕΑΜική αντίσταση την περίοδο της φασιστικής κατοχής, ενώ για τις ιδέες και τη δράση του εξορίστηκε στη Μακρόνησο. Διετέλεσε επίσης πρώτος πρόεδρος του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου Νέων».
Σε ανακοίνωση του Το Ποτάμι αναφέρει «ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους διανοητές έφυγε πλήρης ημερών, αφήνοντας όμως μια σημαντική κληρονομιά, τόσο με το έργο του στη φιλοσοφία, όσο και με την προσωπική του στάση, σε περιόδους δύσκολες για τη χώρα μας. Πάντρεψε την κοινωνική προσφορά με την ακαδημαϊκή αριστεία, δείχνοντας πως αυτά τα δύο μπορούν να συνδυαστούν στο υψηλότερο επίπεδο. Ένας μεγάλος Έλληνας, ένας μεγάλος Ευρωπαίος».
Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες σημειώνουν «εκτός από εξαίρετος καθηγητής φιλοσοφίας και οξυδερκής γνώστης της Ιστορίας, ήταν βαθύτατα Πατριώτης. Υπήρξε μέλος μιας γενιάς που τα έζησε όλα και τα έδωσε όλα στην πατρίδα, ένας ακέραιος άνθρωπος, ένα πραγματικά φιλελεύθερο πνεύμα, ένας εραστής της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας. Το 1947, όταν απολύθηκε από τη θέση του στο πανεπιστήμιο και εκτοπίστηκε στη Μακρόνησο, αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας, με συνέπεια να παραμείνει εκτοπισμένος για τρία χρόνια, μέχρι το 1950. Είναι αλήθεια ότι με την απώλειά του ο πνευματικός αλλά και ο πολιτικός κόσμος της Ελλάδας έγινε πραγματικά φτωχότερος».
