Γιατί είναι «γρουσούζικη» η Τρίτη και 13;

Τρίτη και 13 σήμερα και οι προληπτικοί έχουν την τιμητική τους. Η «γρουσούζικη» μέρα έχει πολλά «όχι» και «μη». Απαγορεύσεις που έχουν στηριχθεί σε δεισιδαιμονίες με ή χωρίς σύνδεση με την πραγματικότητα. Σήμερα, για παράδειγμα, δε θεωρείται κατάλληλη μέρα για να ξεκινήσεις κάτι καινούριο ή για να ταξιδέψεις. Για τους ακραίους προληπτικούς είναι ακατάλληλη μέρα μέχρι και για να… βγουν από το σπίτι τους. Πού στηρίζεται όμως αυτή η προκατάληψη;

Ο βασικότερος λόγος που θεωρείται γρουσούζικη, από τους Έλληνες, είναι ότι μια Τρίτη και 13, στις 1453 για την ακρίβεια, είναι η ημέρα που ξεκίνησε η κατάκτηση της χώρας από τους Τούρκους. Ήταν εκείνη την Τρίτη που έγινε η Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Κάποια σενάρια μάλιστα, τα ακραία, θέλουν ακόμα και το άθροισμα της χρονολογίας 1453 να είναι ο αριθμός 13. Διπλό το κακό, με άλλα λόγια…

Η γρουσουζιά του 13….

Οι Έλληνες είχαν ιδιαίτερη αγάπη στις δεισιδαιμονίες από τα βάθη του χρόνου και σε συνάρτηση με τις πολεμικές συγκρούσεις της Άλωσης της Πόλης, απλά «επιβεβαιώθηκαν». Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Το 13 είναι ο αριθμός που ακολουθεί το «τέλειο 12». Αυτό εξηγείται από το ότι:

Οι Θεοί του Ολύμπου ήταν δώδεκα, όπως και οι άθλοι του Ηρακλή, δώδεκα και οι μήνες του χρόνου, δύο τα δωδεκάωρα της ημέρας, δώδεκα οι μαθητές του Χριστού, μέχρι και τα Ευαγγέλια της Μεγάλης Πέμπτης είναι δώδεκα.

Ο αριθμός «12» κατά συνέπεια δείχνει να έχει την έννοια της τελειότητας, της ολοκλήρωσης. Έτσι το «τέλειο 12» κάνει το 13 να διαλύει αυτήν την τελειότητα, να παίρνει ένα «κομμάτι» της ολοκλήρωσης.

…και το «κακό» της Τρίτης

Η ημέρα Τρίτη έχει αποκτήσει τη θέση της κακιάς σημασίας, χάρη στο λόγο των Ελλήνων. Όταν, για παράδειγμα, θέλουμε να τερματίσουμε κάτι λέμε «με το ένα, με το δύο, με το τρία!». Από την άλλη, όταν γίνεται κάτι κακό, πάντα περιμένουμε ότι θα «τριτώσει» για να τελειώσει.

Αν λοιπόν λάβει κανείς όλα αυτά υπόψη του, τότε ναι, η Τρίτη και 13 έχει μια «γρουσουζιά»…