Άρης Μουγκοπέτρος: "Πονάω, το μάτι μου είναι σε πολύ δύσκολη κατάσταση, το γλιτώσαμε τελευταία στιγμή"

Ο Άρης Μουγκοπέτρος μίλησε στην εκπομπή «το Πρωινό» του ΑΝΤ1 για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει μετά το τραγικό περιστατικό με την κροτίδα που έσκασε στο χέρι του κατά τη διάρκεια πανηγυριού αλλά και την διαμάχη με τον «φίλο» που του την έδωσε.

«Ξέρουμε ότι ο δρόμος είναι δύσκολος. Έχω βοήθειά μου τον Θεό και ξέρω ότι θα με βοηθήσει να το καταφέρουμε να επιστρέψουμε. Αλλά, όμως, σίγουρα αυτά τα πράγματα μας στεναχωρούν. Όταν βλέπεις δημοσιεύσεις τέτοιες, σαράντα μέρες μετά τον ακρωτηριασμό σου, παρά μονάχα καλά δεν σε κάνουν να είσαι. Είναι δύσκολα. Πονάω, έχω πολλούς πόνους και κάθε αλλαγή είναι και μαρτύριο.

Το μάτι μου είναι σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση, το γλιτώσαμε τελευταία στιγμή και δεν πρέπει να ταράζομαι καθόλου, διότι ανεβαίνει η πίεση στο μάτι μου και μπορεί να τυφλωθώ ανά πάσα ώρα και στιγμή. Αυτό που αγαπούσα και αγαπώ σαν παιδάκι που ξεκίνησα να κάνω, δεν μπορώ να το κάνω πλέον και προσπαθώ να τοποθετηθώ μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, που είναι πάρα πολύ σκληρή για μένα. Αλλά όμως έχω και δύο κοριτσάκια, τα οποία δεν χρωστάνε σε κανένα. Έχω τη γυναίκα μου που έχει περάσει δύσκολα και αυτή όλο το διάστημα αυτό.

Σαράντα μέρες ακριβώς μέρα το ατύχημα, να γελοιοποιεί την κατάσταση τη δική μου με αυτόν τον τρόπο; Και ο Ιούδας φιλούσε υπέροχα! Εγώ αν είχε συμβεί ένα ανάλογο περιστατικό, να είχα προκαλέσει αυτή την τεράστια ζημιά σε κάποιον, δε θα υπήρχε περίπτωση να μην πάω γονατιστός δίπλα εκεί. Ας ήξερα ότι θα έτρωγα ξύλο, ας ήξερα το οτιδήποτε. Δεν υπήρχε περίπτωση. Δηλαδή, πραγματικά ταράζομαι στην ιδέα. Τόσες μέρες, όχι συγγνώμη δεν έχω ακούσει, γελάνε κιόλας εις βάρος μου.

Πραγματικά έχω χάσει δυόμιση δάχτυλα, για την ακρίβεια τρία. Αυτό το πράγμα που σας είπα, ότι μου έδωσε αυτός ο υποτιθέμενος φίλος σε πολλά εισαγωγικά, ήταν ένα υλικό το οποίο αυτό έμαθα το χρησιμοποιούν στα νταμάρια, για να σπάνε πέτρες. Δεν ήταν κάτι, δηλαδή, το οποίο βρίσκεις στην αγορά. Ήταν κάτι το οποίο βρίσκεις στη μαύρη αγορά. Τώρα που το βρήκε, δεν ξέρω, το ξέρει ο ίδιος. Με τις κινήσεις όλες αυτές που βλέπω και έχει να κάνει και έχει πράξει, θεωρώ ότι δεν μπορεί να έχει και δόλο. Αυτό θα το κρίνουν τα δικαστήρια και η νομική οδός που έχει πάρει το θέμα. Πηγαίνω σε ειδικό για να μπορέσω να διώξω μέσα από τα αυτιά μου το «μπαμ» που έχω ακούσει. Συμβουλεύομαι τον ψυχολόγο μου. Για να κοιμηθώ μιλάμε μαζί, αλλιώς δεν μπορώ. Το καταλάβατε;

Και το πιο σημαντικό για μένα είναι η ψυχική υγεία του κάθε ανθρώπου. Αυτό που έχω πάθει εγώ στο χέρι μου είναι έγκαυμα και η ζημιά του δεν έχει ολοκληρωθεί, να το πω έτσι πρόχειρα. Πρέπει να επουλωθούν οι πληγές. Το μπαρούτι ακόμη είναι ζωντανό μέσα στο χέρι μ ου και καίει.

Δεν αντέχω να πιάσω κλαρίνο στα χέρια μου αυτή τη στιγμή. Δεν αντέχω, δηλαδή, γιατί δε θέλω να θυμάμαι τη σκηνή εκείνη. Όταν θα έρθει, όμως η στιγμή και έχω το χέρι μου πίσω, θα καταλάβω κατευθείαν το τι χρειάζεται να κάνω για να επιστρέψω. Είμαι σίγουρος ότι θα ξαναπαίξω κλαρίνο. Δε σας το λέω έτσι… Νιώθω τον Θεό μέσα μου, να μου λέει ξαναπαίξεις κλαρίνο», εξομολογήθηκε ο Άρης Μουγκοπέτρος.