Ανήλικα αδέλφια έκαναν την επίθεση στον σταθμάρχη - Χειροπέδες και σε ειδικό φρουρό

Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η Ελληνική Αστυνομία αργά τη νύχτα, για την εξιχνίαση της άγριας επίθεσης στον σταθμάρχη της ΣΤΑΣΥ, αναφέρεται

«Μετά τον βίαιο ξυλοδαρμό του σταθμάρχη του μετρό Ομονοίας, από δύο (2) νεαρά άτομα την Τετάρτη 13/01/2021, η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Αθηνών διενέργησε επισταμένες έρευνες για την ταυτοποίηση και τη σύλληψη των δραστών.

Στο πλαίσιο των ερευνών επετεύχθη ο εντοπισμός δύο (2) ανήλικων ημεδαπών, ηλικίας δέκα πέντε (15) και δέκα επτά (17) ετών,  οι οποίοι προσήχθησαν χθες το απόγευμα στη Διεύθυνση Ασφάλειας Αττικής, όπου ταυτοποιήθηκαν για την συμμετοχή τους στο περιστατικό και αναγνωρίστηκαν ανεπιφύλακτα από τον παθόντα.

Σε βάρος τους σχηματίζεται σχετική ποινική δικογραφία και σήμερα οδηγούνται στον αρμόδιο Εισαγγελέα.

Επιπλέον συνελήφθη και Ειδικός Φρουρός, ο οποίος, όπως προέκυψε, αν και γνώριζε την εμπλοκή των δύο (2) παραπάνω συλληφθέντων στο ξυλοδαρμό του σταθμάρχη, δεν ενημέρωσε, ως όφειλε τις αρμόδιες αρχές. Σε βάρος του σχηματίζεται δικογραφία για υπόθαλψη και παράβαση καθήκοντος και οδηγείται ομοίως σήμερα στον αρμόδιο Εισαγγελέα».

Λίγες ώρες μετά από την επίθεση που δέχθηκε, ο σταθμάρχης του μετρό εξιστόρησε αποκλειστικά στον ΑΝΤ1 και στη Φαίη Χρυσοχόου, τα δραματικά λεπτά στα οποία κινδύνευσε η ίδια του η ζωή.

«Επιβιβάστηκα στην Ανθούπολη. Στον Άγιο Αντώνιο επιβιβάστηκαν δύο νεαροί χωρίς μάσκα. Κάθισαν στα καθίσματα  και έβαλαν και τα πόδια πάνω στα καθίσματα. Λέω στον ένα “βρε παλικάρι, έτσι κάθεσαι στο σπίτι σου και χωρίς μάσκα και βάζεις τα πόδια σου στο κάθισμα;”. Γυρνάει τότε και μου απαντάει: “εγώ έτσι κάθομαι στο σπίτι μου”. Του είπα κι εγώ “ωραίο σπίτι”. Σηκώθηκε ο μεγαλύτερος και μου είπε: “Τι είπες στον αδελφό μου”. Σηκώθηκαν και οι δύο όρθιοι, σηκώθηκα κι εγώ γιατί φοβήθηκα. Επειδή είχε ένα τσαντάκι φοβήθηκα μήπως είχε κάποιο μαχαίρι, κάτι άλλο. Δεν κατέβηκα σε άλλο σταθμό, είπα θα κατεβώ στην Ομόνοια, γιατί εκεί έχει πάντα κόσμο», τονίζει ο σταθμάρχης.

«Κατέβηκα στην Ομόνοια και την ώρα που ήταν να φύγει το τρένο βγήκαν και αυτοί, κράταγαν δύο κουτάκια αναψυκτικά. Πρώτα μου πέταξε ο ένας το ένα, ο άλλος το δεύτερο και την ώρα που πήγα να αποφύγω το δεύτερο, ο ένας ήρθε από πίσω, μου τράβηξε μια μπουνιά στο κεφάλι και στο σαγόνι, με ρίξανε κάτω και στη συνέχεια με βάραγαν και με κλώτσαγαν» είπε, φανερά φορτισμένος, ο άτυχος άνδρας.

«Θυμάμαι ότι φώναζα “φτάνει” και στη συνέχεια νόμιζα ότι θα μείνω ανάπηρος . Έφαγα κάτι κλωτσιές μέσα στη μέση και σαν να μου κοπήκανε τα πόδια  Από ό,τι έμαθα αργότερα και ο αστυνομικός βάρδια που ήταν εκεί, το παιδί κατέβηκε, αλλά επειδή είναι μεγάλος σταθμός η Ομόνοια κι έχει πολλές εξόδους δεν τους πρόλαβε», είπε με τρεμάμενη φωνή και συμπλήρωσε: «Έβριζαν. Εγώ εκείνη τη στιγμή προτεραιότητα είχα να προστατευτώ όσο μπορούσα και να δω πού θα τελειώσει. Όπως ήμουν πεσμένος, μου χτυπάγανε το κεφάλι από τη δεξιά πλευρά, το σαγόνι, τη μύτη και μου έριξαν κλωτσιά στην πλάτη».

Ο 53χρονος εργαζόμενος υπέστη κατάγματα, όπως διαπιστώθηκε από τους γιατρούς του Ερυθρού Σταυρού. «Μου έκαναν εξετάσεις: δύο κατάγματα στη μύτη, ένα κάταγμα στην κάτω γνάθο δεξιά και τρεις ραγισμένους σπονδύλους και μώλωπες και όλα τα υπόλοιπα στο πρόσωπο... Αυτήν τη στιγμή δεν μπορώ να μιλήσω. Μιλάω κάπως ψευδά κι έχω συνέχεια νοσοκομεία» τονίζει ο εργαζόμενος του μετρό.

Εξηγεί δε ότι δεν δήλωσε στους δράστες ότι ήταν υπάλληλος του μετρό, επειδή έχει προηγηθεί ένα συμβάν με συναδέλφους του, ελεγκτές. «Δεν τους το δήλωσα, απλώς τους έκανα αυτήν την παρατήρηση. Δεν περίμενα ότι θα εξελιχθεί έτσι».

«Πρέπει να ήταν 18 με 20 χρονών. Η κόρη μου είναι 23 χρονών, άρα ήταν μικρότερα από τα παιδιά μου. Τους μίλησα όπως θα μιλούσα στην κόρη μου: “γιατί βάζεις τα πόδια σου στο κάθισμα και γιατί δεν φοράς μάσκα” και νομίζω ότι οποιοσδήποτε πολίτης έχει μια στοιχειώδη παιδεία, πρέπει να ενδιαφέρεται για τον συμπολίτη του», εξήγησε ο 53χρονος.

«Δεν φορούσαν, ούτε κρατούσαν καν μάσκες. Άλλοι σηκώνουν τη μάσκα και σε κοροϊδεύουν, αυτοί ήταν αγρίμια, δεν μπορώ να το καταλάβω…» είπε και διερωτήθηκε: «Γιατί τέτοιο μένος; Θες να κάνεις αυτό που θες; Δώσε μου μια μπουνιά, ένα χαστούκι και φύγε. Η συνεχόμενη ροή με μπουνιές και κλωτσιές είναι σαν να θες να σκοτώσεις κάποιον, δεν θες μόνο να τον τραυματίσεις».

«Εγώ είμαι σταθμάρχης και μπορώ να πω ότι μου αρέσει. Όχι δεν φοβάμαι να γυρίσω.. Πηγαίνοντας στη δουλειά, πηγαίνω στην οικογένεια μου, εδώ και 17 χρόνια. Οι σταθμοί όπου δουλεύω και οι συνάδελφο με τους οποίους δουλεύω, είναι οικογένεια» κατέληξε.