Χωρίς εγγυητικές επιστολές οι εκτελέσεις μη τελεσίδικων αποφάσεων σε βάρος του Δημοσίου

Αντισυνταγματική έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας, τη διάταξη του άρθρου 326 του νόμου 4072/2012, που όριζε πως για να εκτελεστεί μη τελεσίδικη απόφαση σε βάρος του Δημοσίου, απαιτείται τραπεζική εγγυητική επιστολή.

Οι Σύμβουλοι της Επικρατείας απεφάνθησαν ότι «οι ρυθμίσεις αυτές δεν είναι σύμφωνες με το Σύνταγμα, διότι κατά την κρατήσασα στην Ολομέλεια γνώμη, με τις ρυθμίσεις αυτές εισάγονται, κατά παράβαση των άρθρων 94 παράγραφος 4 και 95 παράγραφος 5 του Συντάγματος, άσχετα με την δίκη εμπόδια στην συνταγματικώς κατοχυρούμενη υποχρέωση εκτέλεσης τελεσίδικης, και άρα εκτελεστής, δικαστικής αποφάσεως, με συνέπεια να μην παρέχεται στον νικήσαντα διάδικο η δυνατότητα να επιδιώξει αποτελεσματικά, χωρίς πρόσθετες προϋποθέσεις, την ικανοποίηση της τελεσιδίκως αναγνωρισθείσης αξιώσεώς του.

(…) Επί πλέον, η ρύθμιση αυτή θεσπίζεται κατά παράβαση της αρχής της ισότητος των διαδίκων, μονομερώς υπέρ του δημοσίου. Εξάλλου, σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για νομοθετική παρέμβαση στην εκτέλεση δικαστικής αποφάσεως, με έννομο αποτέλεσμα απαγγελλόμενο απ' ευθείας από τον νομοθέτη, ενώ η εν προκειμένω δυνατότητα διορθωτικής παρεμβάσεως του δικαστηρίου περιορίζεται μόνον στο 50% του αμφισβητούμενου ποσού, ακόμη και αν ο ιδιώτης τυχόν επικαλείται και αποδεικνύει ότι είναι πλήρως αξιόχρεος».

Το άρθρο 326 του επίμαχου νόμου προβλέπει ότι η εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων που υπόκεινται σε ένδικα μέσα (δηλαδή δεν είναι αμετάκλητες) και από τα οποία απορρέει χρηματική υποχρέωση του Δημοσίου προς πολίτη, επιχείρηση, κ.λπ., γίνεται έπειτα από προσκόμιση εγγυητικής επιστολής Τράπεζας. Η εγγυητική επιστολή επιστρέφεται μετά την προσκόμιση πιστοποιητικού έκδοσης αμετάκλητης δικαστικής απόφασης.

Οι αποφάσεις της Διοικητικής Ολομέλειας του ΣτΕ δεν είναι δεσμευτικές και υποχρεωτικές, αλλά έχουν ερμηνευτικό χαρακτήρα προς τους δικαστές του δικαστηρίου.