Τα μυστικά ραντεβού Στουρνάρα με στόχο την συναίνεση

Με αλλεπάλληλες άγνωστες συναντήσεις ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννης Στουρνάρας επιχειρεί να καταστήσει σαφές προς όλες τις κατευθύνσεις πως αυτό που χρειάζεται αυτή την στιγμή η χώρα είναι να υπάρξει συνεννόηση.

Ο κεντρικός τραπεζίτης ζήτησε συναίνεση στην ενδιάμεση έκθεσή του που δημοσιοποιήθηκε πριν από λίγες ημέρες, και το ίδιο έπραξε και στις ιδιωτικές επαφές του με πολιτικούς παράγοντες του φιλοευρωπαϊκού τόξου.

Ο κ. Στουρνάρας, σύμφωνα με το Βήμα της Κυριακής, συναντήθηκε ατύπως το προηγούμενο διάστημα με τον Αντώνη Σαμαρά, τη Φώφη Γεννηματά, τον Σταύρο Θεοδωράκη, τον Ευάγγελο Μεϊμαράκη, την Ντόρα Μπακογιάννη, τον Αδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος μιλώντας σήμερα στον ΣΚΑΙ επιβεβαίωσε ότι έχουν συναντηθεί,  τον Απόστολο Τζιτζικώστα, τον Χρήστο Σταϊκούρα, ενώ συχνά συνομιλεί και με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Επιπλέον, δεν αποκλείεται να συναντηθεί και με τον Βασίλη Λεβέντη, εφόσον του το ζητήσει ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων.

Αντικείμενο των συναντήσεων αυτών ήταν η έκφραση της ανησυχίας του κεντρικού τραπεζίτη για την πορεία της χώρας, η οποία, όπως είπε στους συνομιλητές του, αντιμετωπίζει κίνδυνο συστημικής αστάθειας αν δεν προχωρήσει το πρόγραμμα όπως συμφωνήθηκε με τους εταίρους. «Καθίστε σε ένα τραπέζι και προσπαθήστε να τα βρείτε. Δεν υπάρχει χρόνος για πισωγυρίσματα» φέρεται να ήταν η παραίνεσή του στους πολιτικούς που συνάντησε, όπως γράφει το Βήμα της Κυριακής.

Η θέση του ήταν σαφής και στην ενδιάμεση έκθεση, στην οποία επισήμαινε ότι «η επιστροφή στην κανονικότητα και σε διατηρήσιμη ανάπτυξη εδράζεται σε δύο βασικές προϋποθέσεις: Πρώτον, η κυβέρνηση πρέπει να εφαρμόσει τη Σύμβαση που διαπραγματεύθηκε με τους εταίρους και να λάβει τις απαραίτητες πρωτοβουλίες, πέραν της Σύμβασης, προκειμένου να βελτιωθεί το οικονομικό και επενδυτικό κλίμα, αξιοποιώντας το θετικό γεγονός της προσέλκυσης ιδιωτικών κεφαλαίων για την ανακεφαλαιοποίηση των σημαντικών τραπεζών. Δεύτερον, η Βουλή των Ελλήνων, η οποία από το 2010 ως σήμερα στήριξε την προσπάθεια προσαρμογής και συνεπώς τη σωτηρία της ελληνικής οικονομίας, είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να συμβάλει στην ολοκλήρωση του νομοθετικού έργου που υλοποιεί τη Σύμβαση».